Në mesin e mysafirëve të ftuar në tubimin e mbajtur në Cyrih, kushtuar gjenocidit serb në Kosovë, ishte edhe Kryetari i Bashkisë së Horës së Arbëresëve (Piana degli Albanesi). Z. Rosario Petta, fjala e tij ku ai potencoi se :” Të nderosh viktimat e gjenocidit do të thotë të mbrosh këtë demokraci të re dhe të brishtë…” u mirëprit me ngritjen në këmbë të të gjithë të pranishmëve në sallë. Me këtë rast për portalin tonë po e japim fjalën e tij në tersi:
“Te nderuar, personalitete, miq e mike, jam i emocionuar që marr pjesë në këtë takim. Ju sjell përshëndetje, afërsi dhe përqafime nga komunitetet arbëreshe të Italisë. Sot jemi mbledhur jo vetëm për të kujtuar, por edhe për të pohuar një të vërtetë historike dhe morale: se ajo që ndodhi në Kosovë në vitet 1990 nuk ishte një konflikt i thjeshtë etnik, por një persekutim sistematik, një gjenocid i vërtetë kundër popullit shqiptar të Kosovës.
Jemi këtu për t`i dhënë një emër asaj që historia është përpjekur ta harrojë. Provat e mbledhura midis rrënojave të Reçak, në varret masive të Izbicës dhe në sytë e atyre që mbijetuan, na detyrojnë të përdorim një fjalë të saktë: GJENOCID.
Për shumë vjet, dhe në mënyrën më dramatike viteve 1998 dhe 1999, popullsia shqiptare e Kosovës iu nënshtrua dhunës së planifikuar, shtypjes së institucionalizuar, dëbimeve me forcë, përdhunimeve dhe shkatërrimit të fshatrave, vendeve të kultit dhe identitetit kulturor. Forcat serbe zbatuan një strategji terrori që synonte zhdukjen e pranisë shqiptare nga atdheu i tyre historik.
Mijëra civilë të pafajshëm u vranë. Mbi një milion njerëz u detyruan të iknin. Familje të tëra u zhdukën. Ky nuk ishte një efekt anësor i luftës: ishte një politikë e qëllimshme e spastrimit etnik, e dokumentuar nga organe, gjykata dhe dëshmi ndërkombëtare që ende kërkojnë drejtësi sot.
NE I DËNOJMË KËTO KRIME
Ne dënojmë çdo përpjekje për mohim, për rishkrim të historisë. Kujtesa nuk është hakmarrje, por përgjegjësi. Dhe pa të vërtetën, nuk mund të ketë pajtim. Megjithatë, përballë kësaj tragjedie, doli në pah edhe ana më e mirë e njerëzimit: ajo e solidaritetit.
Italia luajti një rol themelor. Misioni “Ylber”, një përpjekje e madhe nga Departamenti i Mbrojtjes Civile dhe vullnetarët italianë të cilët, në kampet e refugjatëve në Shqipëri dhe Maqedoni, u rikthyen dinjitetin mijëra familjeve që po largoheshin nga tmerri.
Italia mirëpriti mijëra refugjatë kosovarë, duke ofruar strehim, kujdes shëndetësor, arsim dhe dinjitet. Italianët hapën shtëpitë dhe zemrat e tyre për një popull që po i shpëtonte vdekjes.
Arbëreshët e Italisë luajtën një rol të thellë dhe simbolik. Arbëreshët, pasardhës të shqiptarëve që ikën nga shtypja osmane pesëqind vjet më parë, e njohën të kaluarën e tyre në dhimbjen e Kosovës. Nuk ishte thjesht solidaritet:
ISHTE VËLLAZËRI HISTORIKE
Ata mblodhën ndihma, organizuan pritje dhe i dhanë zë kauzës kosovare kur heshtja ndërkombëtare ishte ende mbizotëruese. Ata mbrojtën gjuhën, kulturën dhe identitetin shqip si një trashëgimi të përbashkët që duhej shpëtuar.
Arbëreshët demonstruan se kujtesa është një forcë egjallë që përfshin shekujt dhe përkthehet në veprime konkrete. Kujtimi i gjenocidit kundër shqiptarëve të Kosovës sot dotë thotë mbrojtje e të drejtave të njeriut kudo, kundërshtim i të gjitha formave të nacionalizmit të dhunshëm, riafirmim se asnjë popull nuk mund të zhduket me forcë.
Sot, në nderim të heronjve tanë të rënë, po bashkëpunojmë me Qeverinë e Kosovës dhe Kryeministrin Kurti për të ngritur një shtatore në Hora të Arbëreshëve (Piana degli Albanesi) kushtuar Komandantit Adem Jashari.
Mbajtja gjallë e kujtimit të të rënëve tanë është detyrë esecilit prej nesh. Kosova tani është një shtet i lirë, por plaga mbetet.Dhe detyra jonë është të sigurohemi që ajo plagë të mos harrohet.
Sot, Kosova është Republikë. Të nderosh viktimat e gjenocidit do të thotë të mbrosh këtë demokraci të re dhe të brishtë. Ne qëndrojmë përkrah popullit shqiptar të Kosovës.
E bëjmë këtë nga respekti për ata që kanë humbur gjithçka dhe për të siguruar që ‚KURRË MË‘, e shqiptuar shumë shpesh, më në fund të bëhet një realitet i gdhendur në gurin e historisë.
Lavdi dëshmorëve të kombit. Sepse ata që harrojnë gjenocidin nuk e përgatitin terrenin për të ardhshmen. Ndërsa ata që kujtojnë, me guxim dhe ndershmëri, ndërtojnë paqen. Rroftë Kosova, rroftë vëllazëria midis popujve tanë.
Nder viktimave. Nder atyre që ndihmuan. Nder të vërtetës.
Faleminderit”.
(Fotot nga Afrim Nevzadi)
