MJEGULLA MES NESH
Mjegull mes miqsh
Miqtë më thonë:
Pse s’mëson ta ngasësh veturën
Pse s’mëson ndonjë gjuhë botërore
Pse s’gjen dhe s’mban një punë të mirë
Pse nuk hap diç personale a ndonjë biznes
Pse s’gjen dikë me ndikim e krahë të fortë
Pse s’provon edhe andej kah partitë
Pse s’provon të dalësh jashtë shtetit
Pse nuk ia mban dikah sa nuk është bërë vonë
Pse nuk kërcen siç bie tupani
Pasi që kështu te ne është kah shkon
E di që ma duan të mirën miqtë e mi të mirë
Si unë kaq rrëmujë më duket se i kanë punët
Vëtëm i dëgjoj dhe s’u jap asnjë këshillë
Pëllumbat e grindjes
Në një natë pa hënë
Kur po zbriste mjegull
Derisa një rrugë kalonim
Burrë e grua të tronditur të paqeshur
Njëri-tjetrin për diç e kundërshtonin
Papritur plumba qorr veshshpues
I rrokën e i plagosën
Pa ndjenja të dy ranë në tokë
Në shtretër spitali i sollën
Ç’u bë si ndodhi kush ne këtu na shtriu
Pyetën e pyetën e prisnin përgjigjje
Kur u zgjuam nga gjysmëvdekja
Që do të thotë nga gjumi
U thanë se hetimet vazhdojnë
Në drejtim të atij që shtiu
Dhe kjo copë historie e turbullt
E paqartë e ngatërraçe
Kishte fund të lumtur
Plumbat u bënë pëllumba
E vazhdojnë jetën në paqe
Kur mjegulla gudulis
Të nis të them diçka
Po nuk di se nga të nis
Ja kjo mjegull që paska ra
Diç davarit e seç na gudulis
Me çantën mbushur libra e fletore
Për në shkollë nisemi këtë mëngjes
Unë me djalin dorëpërdore
Kalojmë një udhë një shteg një kthesë
Kaishat e çantës supet rëndojnë
Ata si çiftelinë i vë në dyzen dora
Të duket se je duke bartur
Një gjysëm thesi me molla
Si binarë këta rripa çante
Ku ecën treni me vagonë
Që e di se për ku po niset
Që e di mirë se ku po shkon
E pastaj këto molla
Do të shpërndahen në klasë
Rrugën e kthimit bashkë me djalin
Do ta bësh me çantën thatë
E kështu duke ecur
Seç na rrëmbeu valle ëndërrimi
Një shkop magjik në të cilin mbështetemi
Na mbush me ndjenja gëzimi
Rrugët mbushur me nxënësa
Ja ku takohen disa shokë
Gjallëri e tyre tund e shkul mjegullën
Vetmevete e bëjnë me folë
Tek mbërrijnë fare pranë shkollës
Një trëndafil kryepërpjetë
Petale veshur kuq e verdh
Është si një koktej me dredhëz e pjeshkë
Një trohë më tej kutullaq
Zgjohet një mace lara-lara
Siç u zgjuan gjithë këta çamarrokë
Aty e diku e përreth nja gjysmë ore më përpara
Bie zilja e shkollës
Sirena veturash nëpër rrugë
Shpërndahen njerëzit punëve të veta
Dikush me nge e dikush për ngut
Dielli mjegullës i thotë natën e mirë
Kur ende endet paraditja
Ngutuni zgjohuni o gjumashë
Se s’do t’u them më mirëmëngjesi po vetëm mirëdita
