Sytë në qiell
Qielli si livadh i pjerrtë me mjegull
A si një shtrat dhome
Shtëpie bujtine hoteli
Mbuluar prej resh
Si me një çarçaf të vjetër
Të cilin pritet ta ndërroj dielli
Derisa ecim nëpër një trotuar të qytezës
Shohim shiun
Shohim pikat e shiut të shumëpritur
Që fillojnë të zbresin si alpinistët
Nga maja malesh me ndihmën e litarëve
Syndritur e me mallëngjim
Afrohemi te derë vetëhapëse
Se në të troket ky ylber
Duke i rënë harkores së hekurt
Të dyerve të drunjta diku
Te një truall e te një shtëpi e vjetër
Çaste qetësie
N’verandë t’ëmbëltores
N’dhomën e bardhë pa tavan
Më xixëllima yjesh
Zbriti qetësia ngadalë
Si një nuse nëpër shkallë
Me kostum tradite
Të bardhë e me ar
Me tabak në duar
Sa e mbuloi tërë terrin e natës
S’dijmë ç’të shijojmë më parë
Në këtë orëmirë
Këto çaste heshtjeje
Një kupë akulloreje
A limonadën
Çfarë merr era
Pasditë me vapë vere
Çfarë i bëmë kësaj ere
Që me vete
Do të na marrë fjalët
Do na fshijë kujtimet
Do na i djeg çastet
E ka seriozisht
Kjo erë e ngrohtë
A do me ne të tallet
A do bëjë veç pak humor
Për të na parë buzëqeshjet
Nën hije
E zëmë hapësirën
Që bëhet e jona
Gjelbërim përreth
Si të ishim diku në një mal
Mbi tavolinë avuj të bardhë
Nga filxhanat ngjiten lart
Dhe kokrra sumbullash kristali
Të ujit mineral
Pos tjerash
Në verandën e bufesë
Së Radio Kosovës
Te fontanë e saj
Trumcakë pëllumba e korba
Pijnë ujë me rend
Sikur të merreshin vesh
Pranë e përballë nesh
Pos tjerash edhe
Një copë hapësire e heshtur
E barit të tharë ngjyrëartë
Të prerë si flokët
Të kositur si kujtimet
Mbi kokë qiell i hirtë fresksjellës
Sërish
Sërish zëmë një hapësirë
Pa-prit e pa-kujtu
Si të tjerët që kanë zënë
Këtej e këtu
Në këtë natë fundkorriku
Biseda bashkatdhetarësh
Gjallërojnë vendbukurin tonë
Era endet e lë gjurmë të dukshme
Nëpër gjethe të gjelbërta gjethesh
Ky vrap fëmijësh
Përherë frymëzues
Edhe një verë e ëmbël
Për t’u mbajtur në zemër
