Në ishullin tim
Sapo mbërriva
Në ishullin tim
Dhe u shtriva në dyshek
Mirëserdhe
Më tha një pulëbardhë
Qofsh i zoti buj’ dy net
Vello mjegullnaje
Nuk e di as çfarë bëj
As çfarë duhet të bëj
As nga po ia mësy
Disi e di se ku jam
E ku ndodhem
E më duket në mos e paça gabim
Se po më bie të takoj
Shumë njerëz të pakënaqur me veten
Me arsye a pa pikën e saj
Në një mjegull të dendur
Hedhin valle këndvështrimet tona
Të buta e kryeneçe
E (pa)nevojshme
E (pa)nevojshme
Të kujtojmë
Se ishim
Nën sundim robërie
Pastaj pas saj
Shumica
Nën ethe euforie
E tash të gjithë nën rrjeta kaosi të panevojshme
E (pa) nevojshme
Të deklarohemi
Se do përpiqemi
T’i shporrim
Këto rrugë të gabuara pa shtigje
Që kanë hyrë në dekadën e tretë
E pakëndshme
M’u ka tek se m’u ka tek
Fejsbukun sot ta shfletoj
Në mur në vend të pushkës e vara biçikletën
Jashtë kësaj kafeneje fare pranë
Njerëzit me eskavator
Një kopsht fëmijësh po e rrënojnë
E dhembshme
U shqye krahrori
Nga erë e dhembjes
Që depërtoi deri thellë në zemër
Ç’është kjo ftohtësi
Që na ka kapluar
Mua e ty dhe të tjerët
Zog i përhumbur
Vështroj këtë trumcak të përhumbur
Nga këtu ku qëndroj
Jashtë kësaj fushe sportive
Mbuluar me bar artificial
Të rrethuar
Me tela kallëp-kallëp
Sikur të ishte një revani e prerë
Më pas zogu ikën jashtë grilave
Më duket se bëhet unë pa u vërejtur
E ashtu i përtrazuar bredh
Në mesin e njerëzve
Veshur e mbathur me dëshpërim të (pa)arsyeshëm
Zemërime zogjsh
Dy zogj me kaçuruba në kokë
Erdhën në arën e sapoasfaltuar
Shndrruar në një parking të madh
Para një qendre të madhe tregtare
U enden e andej u endën për pak kohë
S’di kah shkuan e humbën sysh
Kur dikush tha më mirë do të ishte
Në vend të saj po kaq e madhe
Të hapej një fabrikë a qendër kulturore
Që Kosova mos të bëhet vetëmse konsumatore
Mendja më shkoi se zogjtë u larguan
Për këtë shkak
Të zemëruar
Nëpër kaos
M’u kërleshën flokët
Lashë mjekrën të rritet
Edhe thonjtë
Veshur e mbathur keq si bohem
E dola të endem
Nëpër kaos
Rregullova flokët
Hoqa mjekrën
Preva thonjtë
U vesha e u mbatha bukur si bos
E dola të endem
Nëpër kaos
Në dyluftim me kaosin
Revolen lodër
Të blerë në dyqanin
Gjithçka një euro
Ua marr fëmijëve
Dhe i kërkoj dyluftim
Kaosit
(Pa)Përgjigje
Në fushën e kujt
Është topi i fajit
E i (pa)përgjegjshmërisë
Mbase s’ka rëndësi
Ne po notojmë në batakun e bezdisshëm
Të shumë e shumë gjërave
Që kanë ngelur
Si ky stadium gërmadhë i qytezës
Di diçka për kohët
Koha që shkoi
Mos u ktheftë kurrë
S’ka se si të kthehet
Mos të shqetësohemi
Koha që ec tash
Le të ec
S’ka kush që mund ta ndalë
Po edhe kjo shkoftë
Një orë e më pare
