Blerim Rrecaj: Qetësi ju lutem

Vijim viti

Erdhi vit i ri siç erdhën tjerët
Me numrin e tij në kalendar
Ditë më ditë po i çvoshken fletët
Ja fluturuan këto dy javë

Nuk gjen shprehje e nuk gjen fjalë
Për të thënë diç me vlerë
Vit i ri halle të përsëritura
Thua ti si shumë të tjerë

Nuk e di pse këto shënime
Çfarë të duhen pse i lë
Sikur duanpirësi që ndez cigaret
Njërën pas tjetrës e një nga një

Dhe të kujtohet një përsiatje
E para një dekade
E të mbërthen një trishtim sapo e sheh
Fatkeqësisht mbeti kaq shumë aktuale

Dhe mund të shfaqesh përsëri
Vazhdon kërkon shteg e rrugë tjetër
Me mëdyshje i thua vetes
Pse s’e braktis këtë lojë të vjetër

Qetësi ju lutem

Lulet e Gërmisë
Mbuluar me jorgan të bardhë
Po flenë
Shshshshsht-thotë një trishtil-
Do të zgjohen në pranverë

Përballë aeroportit

Te Pishat e Sllatinës
Erdhëm për pak në i thënçin relaks
Aeroplanët vijnë e shkojnë
Ëndrra ndizen e digjen
Në një oxhak

Marr rrugën për në kafene

Pasi kryen një punë tënden
Nisesh në strehë si mërgimtari në atdhe
Kah të shkosh edhe njëherë pyet veten
Dhe merr rrugën për në kafene

Vije ulesh zë një vend
Te ky divan i gjelbër këtu në qosh
Shumë gjëra të vijnë në mendje
Disi ndjehesh krejt bosh

Pij gjysmën e kafesë
Që është ftohur në filxhan
Pasi që u vetshërbeve siç lexove njoftimin:
Porosia merret në banak

Dhe pastaj lë tre-katër vetë aty
E hap derën e ngadalë del
Shumë gjëra vërtiten brenda e jashtë
E nuk e di se kjo ditëjete pastaj ku do të hedh