Diku disa drunj
Këtu ku sy dritaresh
Nuk ngopen duke parë
Këta drunjë ahu
Lëkurëlëmuar pikëlzbardhë
Që zbresin poshtë
Duke kapërcyer nëpër këtë
Pjerrinë mali
Për të hyrë brenda
Për të pirë diçka të ngrohtë
Papritur
Dy prej tyre ndalen
Si dy prijës që nuk ndahen
Para dritareve
U japin urdhër
Ushtarëve që kanë nën komandë
Të mos lëvizin tutje
E në ta tash endet
Një zog zvarritës drunjësh
Dhe trishtilët pendëshkruar
Që të marrin sytë
Brenda bredhave
Fëmijët
Dolën
Pasi mbaruan
Mësimet e sotme
Kur po shtrihej nata
Dolën andej kah hyjnë
Nga njëra derë e shkollës
Me fletë të bardha në duar
Ku kishin vënë
Bredha të stolisur
Pranë tyre ca pako dhuratash
Me kordele qëndisur
Që kishin punuar në klasë
Lanë çantat në tokë
Në oborr të shkollës
E në duar prindërish
Dhe filluan të luajnë ta lash „kile“
Me bredha në duar
Që ua tundte era
Dy tre sosh
Ua mori
E deshi t’ua shndërronte
Në bredha të vërtetë
Mjellmat mahnitëse
Veshur me të bardha solemne
Sqep e këmbë të portokallta
Sytë e kaltër si qiell i pastër
I kësaj dite
Gjuhët e gjata johelmuese gjarpëri
Herë-herë i nxjerrin jashtë
Disa prej tyre lara-lara
Vijë për te kushërirat e tyre
Sa paqësore janë
Pranojnë kafshata buke
Nga duar fëmijësh
Tek të cilat afrohen ngadalë
Duke u munduar të mos trembin askë
Thërrasin njëra-tjetrën
S’duan të hanë vetëm
Hanë si zonjusha e pastaj shpërndahen
Dhe gjurmë të mahnitshme
Shigjetash prej uji
Që ngriten në qiell
Si dhurata
Lënë në bregliqenth
Dhe ca pupla
Si fjolla bore
Të cila s’e dijmë
Se a do shkrihen
Kur futen në xhep
Macja melankolike
Kjo mace e bukur
Duket shumë e zonja
Në pikë të ditës
Luan me xixëllonja
Shikim nga sheshi
Gjithë këto pije
Kush i piu në shesh
Rrezet e diellit
Kështu
E morëm vesh
Ritëm të reshurash
Kur lashë muret e dola jashtë
Shi e borë po binin bashkë
Një konstatim bëri një fëmijë
Tha më pak po bie borë
Më shumë po bie shi
Po tha një fëmijë tjetër
Tash bashkë po bien
Borë shi e breshër
A nuk e vëreni ju
Copëra akulli që bijnë këtu
Si oriz mbi çadrën tuaj
Koktel të reshurash le t’i quajmë
Pastaj pyeti një fëmijë
Breshëri kah shkoi kush e di
Pse shiu rrugën e dredhoi
Çfarë s’i pëlqeu pse s’qëndroi
E u shmang mori një kthesë
E la borën si të shkretë
Për inat dhe bora humbi
Pa lënë asnjë gjurmë gjëkundi
Vazhdoi të frynte erë
Dhe në qiell doli
Buzëqeshja e diellit
Mikja mjegull
Mjegullën e kam mike
Mjegullën sprintere
Jo atë maratonike
Mjegullën e kam mike
Mjegullën reale
Jo atë metaforike
Mikja ime mjegull
A jemi në rregull?!
