Blerim Rreci: Dy poezi

Te shtëpiza e librave

Pip në këmbë rri biblotekëza
Si kasolle e si një stan
Është e qetë edhe e heshtur
Në ballë të saj një titull mban

Sill një libër-merr një tjetër
Përreth saj një trishtil endet
Lart në atë degë druri gjigand
Rri e vështron një pëllumb i egër

Ndalon dikush përballë saj
Sheh në vitrinë mbrenda rafteve
Dy-tre libra që rrinë në këmbë
Vështrojnë parkun e kalimtarët

Tjera libra poshtë rrijnë shtrirë
Mbuluar me jorgan të bardhë
Hapin gojën edhe nisin zgjohen
Si fëmijët nga një shtrat

Që menjëherë bëjnë plane
Avanturat e lojërat t’i vazhdojnë
Çdo ditë e re një faqe e re
Ç’ gjë të re do të zbulojnë

Dhe me vrull hapin dyert
Duke u bërë gati për të dalë
Bëjnë hop duke kërcyer
Me gëzim nga dy-tri shkallë

Në këtë ditë të bukur
Të kthjellët e të vakët janari
Urimin me vete marrin
Gjithçka u shkoftë përsëmbari

 

Parkohem parqeve

Kjo gjethe në borë
Zemrën e ngroh

Si zemra në lis
Në Parkun e Gërmisë

Ku zogjtë
U këndojnë stinëve

E ku gurgullojnë
Kroje e kujtime