Pulëbardha e Patokut
“Kudo që shkoj
Jam një copëz peisazhi nga vendi im”-Fatos Arapi
Vendi im i bukur
Sa më ka marrë malli
Të nisem drej teje
Me vrull prej djaloshari
Qoftë kur bëhem gati
Qoftë spontanisht
Të zbres aty ku isha
E ku s’isha
Unë biri yt
Për shembull në një mbrëmje
Kur zbres në Lezhë
Ky qytet i paqes
Përqafon e përshëndet
Dhe të pret një lokal
Nga verandë e saj
E vështron këtë natë
Pastaj kalon urat mbi Drin
Luan lojën fshehtas
Dhe fle në Shëngjin
Mëngjesi të hedh
Te e Ranë e hedhur
Bukuri e saj
Pa pirë sërish të ka dehur
Pastaj pret Tirana
Siç di ëmbëlsisht
“Rrembe” një libër në sofër trotuari
Nën palmat e mëdha
Te njeriu librashitës
Dhe na pret vetura
A thua kah po shkojmë
Dhe stacioni i fundmë këtëherë
Është në Patok
Këtu një pulbardhë bukur përshëndet
Dhe zbret ec me këmbë mbi lagunën-det
Ndeja edhe këtu do sa më shumë të zgjasë
Derisa pulëbardha të shndrrohet në pate
