Fjolla mbi fletë lulesh
Fjolla të bardha
Ranë mbi supet e bardha
Të lulevekamomil
Kokat e tyre diej
Se ku e dëgjova
Se kush e tha
Cili artist
Cili poet
Sheqer e oriz
Ca lule në vazo në rrugën
Që si përrua mali zbret m’u në qendër
Në kryeqytet
Në kryeshesh
Duar të padukshme qielli
Para pak kohësh
Sheqer e oriz mbi to paskan hedh
Gotë bardhake
Një lule si kupë e si gotë
E brishtë e ngjyrë bore
E zbraztë rri
Mbase mbushet
Edhe njëherë sonte
Lule pranë Biblotekës Kombëtare
Ra borë e bie borë
Mbi plisbardhën bibliotekë
Bardhësi dhe mbi supe
Të një lloj shkurreje dekorative
Lulet e së cilës
Në dimër çelin e shkëlqejnë
Trëndafil në Gërmi
Ky trëndafil në Gërmi
Kur të dojë borën
Mund ta shkrij
Lule që i këndojnë borës
Kanë ulur kokën ca lule
Në pjerrinë mali
Në mushkëri kryeqyteti
As nga turpi
As që janë dorëzuar
Por për t’i pëshpëritur borës
Një melodi të sapokrijuar
Borë mbi supe
Dola të ecja
Ishte kohë pandemie
Pothuajse çdo gjë e mbyllur
Pak lëvizje kishte
U ndala te një hapësirë
Një oborr kafeneje
Më ftuan të bëja një foto këto lule
Që e mbanin gjithë këtë borë mbi supe
Një lule e një druri
Një lule druri seç ka çelur
Më herët se të tjerat
Në një kthesë qyteze
Kur i afrohem për një shkrepje
Për pozën që ka marrë
Një fjollë bore
Në degë të saj bëhet gjethe
Krenari lulesh
Lule të verdha
Bashkë të mbledhura
Skaj rruge vështrojnë
Kalimtarë e automjete
Dhe autobusët urbanë
Veshur me ngjyrën e tyre
Si kartuçë gjyqtarësh
Lule në akull
Mbi lulet e një vazoje katërkëndshe
E çuditshme se nga ka rënë gjithë ky akull
Megjithatë jashtë tij fytyra ka ngre krye
S’ka kush na akullëzon
Ndonëse tash ndjemë të mardhur
Na zuri borë e parë
Në muzg
Në oborr shkolle
Na zuri borë e parë e sivjetit
Mua dhe një trëndafil krenar
Që vështronte cuklat e bardha që binin
Dhe që e mbështjellnin
