Shkurtimë shkurti
Ia mora topin
Fëmijës
Dhe e godita me këmbë
Mori krahë
Fluturoi lart
Si pa farë qëllimi
Krejt spontanisht
U kacavar
Në degët e një druri
Dhe na shihte tash
I ngazëllyer
Disi me ironi
Më pas aty afër
Gjetëm një copë druri
Pasi topi s’donte të zbriste
Drurin duke e shkund
Me gjithë degët e tij
