Neki Lulaj

Kjo botë

Diçka nga brenda ma thyen heshtjen
Shpesh me vend e rrallë pa vend.
Po me djeg si meduza prek ndërgjegjjen
Vallë kjo botë e madhe pse po hesht-duron?

Bota çuditërisht është para kolapsi
Nga një virus qe e krijoi njeriu vetë
Nuk e kërkon askush se i kujt është faji
Për shekullin e 21-një është mëkat i vërtetë.

Thellë në shpirt me gërricin shpezët me kakarisje
Si i agjësonin të gjalla pa gjyq e pa faj.
U hap fjalë-rrufeja se gripi sulmon të reja shtigje
Digjeshin në furra i groposnin si në një varr.

Shpërtheu lajmi si vullkani më vonë.
Se u përhap gripi-tërbimi i shtazëve, i rrallë
Mbyteshin shtazët gropoheshin në gropë
U harrua shpejt e një lajm i ri vjen prapë.

Nuk kuptohet kjo botë e civilizuar
Corona virusi 19 tronditës po bën kerdi
Ku e ka burimin adresën ky ferr i pambaruar
Vetëm në emrin djallit “njeri”.

E pse?

Askush nuk e pranon fajin
As mëkatin.
Edhe pse me dashje a pa dashje vjen.
Gjatë rrugëtimit brumin jetës ja merr
Ti përkund djepin e vetmisë që sikut të çmend.

Monopatin ia mbylle vetes me mëri
Thirrjet biblike ishin për ty zhurmë e mbërthyer.
Zgërdhiheshe nga mëria me neveri..
Si pasqyra me qelqin e thyer.

Ditët e shtëngatave vijnë e ikin
Të sjellim muzgun e zemrës me urrejtjen farmak
Si ti feksin ëndërrat e trishtuara
Kur ecën vetmia mbi kënetën moçal?

Universi e feks terr nate dhe dritën në agim.
Kjo botë e krijuar jep e merrr.
Mbi shkumën katran e leshterikë ,
Bota sharmin e mashtrimeve s`ta pëlqen.

Para Bronxi

Ju keni ditë të lumnueme te ky shekull.
Majekrahu me pushkë, torbë e municion
Në shi. borë, n`furtunë e mjegull
Ju ishit kënga, gëzimi, sakrifica, pushka
Amanet i atdheut…që ju kujton.

Lum ju për ecjet tuaja UÇK-ja
Për uniformën tuaj erë baroti
Për betejat tuaja sublime
Për gurin e nxjerrur thellë gabzherri

Lum ju për lindjen tuaj
Pa u frikësuar prej vdekjes…

Ju keni vetëm një datëlindje gëzimi lavdie
E unë e ne pranë jush jemi memec
Jo me larg se një fjalë
Testament për gjenerata e reja në vite
Pushka juaj, burim i lirisë në vepra
Krenari është kënga për ju në breza..

Juve kurrë nuk do ju kalbet dashuria
Për atdheun ku zgjohet lumturia.

Qeveritarët e lodhur

Ne këtë shekull plot shtërngatë
Pëllasin e pëllasin për pushtet grabitqarët
Gojën plot „atdhetari“
Janë lodhur zv kryeministrat orrlat e zi.

Janë lodhur pa punëtorët të pamerituarit
Janë lodhur me thirrje (nga)e të mbijetuarit
Janë lodhur me zërat e në nave fëmijëve, nuseve
Që kurrë s’i gjetën me të dashurit e kidnapuar

Kështu zv. kryeministrat tanë
Fyejnë të shenjtit të mbijetuarit
Harrojnë betimet të mallkuarit.

Janë lodhur me pandërgjegjen
Qe e kanë
Janë lodhur me papunësinë
Që e tregojnë
Janë lodhur me premtimin
Që kurrë nuk e mbajnë.

Janë lodhur me pagat e majme
E invalidit të luftës.
Në konak mungon buka
E zjarri që të ngrohet pak.

Këta nuk dinë të lodhin vetëm
Me kërkesat që ja u bë n armiku
Ai që na vrau masakroi e na dhunoi
Na vrau fëmijë e pleq
Na dogji vatrat e larg na degdisi.

RROFSH SA RREZJA

Rrofsh sa rrezja o Bacë Haziri Laha!
Bash sa kreshta me rrasa guri!
Zëri yt përplaset lugjeve të ashpra
N´gur t’Sokolit për ty valon flamuri.
Rrofsh sa stralli, o krushk Nëntori!
Në sofrën atdhetare te Vlorës legjendare.
Ty kurrë historia thinjën s’ta nxorri
Pipat shaljanë nxjerrin lulëkuqe pranverake.
Në faqet e lavdisë shtjerrkan shkronjëarta
E n`Sheshin e Vlorës shndrrit krah Boletinit
Bacë, për ty po tjerrim kujtimet e largëta.
Nga ajo botë nga ti e marrim kungimin
Pusho mes klekave të Bellës si zjarri në prushnajë
Ti Hazir Laha, o krushku që nderove Dardaninë
Ne raftin e mendjes shaljanët të mbajnë.
N`prehërin e gurit të Sokolit jeton përjetësinë

Një urim për Leartin
Kur preket 11-vjetori I lindjes

Tani u bëre burrë
Bashkë festojmë ditëlindjen mes gëzimit
Me rrezet e marsit dhe një flamur.
Të urojmë edhe 111 pranvera lumturie
Ty ma të bardhit, ty me të mirit.

Shtrëngoj fort këtë fletë shkrimi të zbardhur
Si dashurinë që e kemi për ty.
Ti që na i dhurove emrat si yllnajë
Nga gjyshe e dajë, nga baba në gjysh.
Ti je krenaria jonë medaljon me ar.

Në syrin tënd jetëbardhë
Çelin horizontet.
Je kaltërsia mbi mjegull
Më i sjellshmi i prindërve e i gjyshërve ndër mote
Ti më i miri i klasës në rregull.

Ti je dallgë urtesije
Je zemër qe zemrat na i ngroh.
Sa bukur tingëllon emri yt në shpirtin tonë!
Je syri im, je dielli që rrezaton
Që çliron dritë e hap çdo horizont

Do t’i mbush shportat me urime
Me kokrra rrushi, mandarina dhe ullinj
Me bisqet me të njoma
Të ujitura me ujin e atdheut tonë
Ku të ketë një det me dashuri.

KUR TAKOHEM

Kur takohemi
bashkë i shprushim kujtimet
E mbulojmë vitet në pikëllim
Ca të tjera buzë rrugësc në kishë i lame.
Koha ikën shpejt mes çudie.
Mbi kalin e vetëtimës
Si pulëbardha e tund jelën në fluturim

Kur jemi bashkë
Harrojmë hapur dyer e dritare.
Përjashta natyra vishet me muzgje
Cigaret lëshojnë xixëllima
E patkonjtë rrinë shtrirë mbi taketuke
E ne thurim e rrotojmë kohën
Si dikur…kur ishim bashkë.

Fjalët i gjejmë me sirtarin e kujtesës
Në thuprat e gardhit
Plot ngjarjet e kujtime
I shpurpurishim nga purra e harreses
Ato me vlera të mira
Natës i ikun orët me vrap.

Ato rrinë nën gacat e bungut
Me vlera të shtrenjta
Nuk i nxorrëm në pazar mes botës
Ato nuk i shesim
As nuk i blejmë kurrë
Ngjarjet e kohës dhe të moshës.

ME JU

Sa dua të jem me ju kur zbardh agu
Atje në kullën e vjetër prej guri
I veshur me tirq me kollona para një pragu
Me shokën e lidhur në brez të një burri.

Mbi kokë ta mbaj plisin
Cigarllukat t’i ndezim në oxhak
Me mashë e me gaca prushi.
Të ndezim këngën në konak.

Sot dua te jem atje ku zien oda
Me ju në vendlindjen e bekuar.
Ta këndojmë për etrimat që rriti toka
Me katër a pesë breza të shoqëruar.

Dua të jem rreth prushnajës të ndezur
Të gjerbojmë kafen me duhan
Kohën ta rrotojmë si burra mustakëkërleshur
E vallen ta hedhim deri në tavan.

Sot dua me ju të isha
Ne sheshin e Broliqit te Mulliri i Vjetër
Me ju, o bashkëfshatarët e mi
Të mençur trima e bujarë e të besës

Të përkulemi para dëshmorëve për liri.
Të Kujtojmë Sali-hun , Ekrem-in dheNysret-in
Tre shaljanët nderi i fshatit
Dritëhija e Kombit në përjetësi.

LIDERËVE TANË

Ju jeni zhytur ngjizur me epsh pas pushtetit
Ju qe në këtë kohë vetëm grindeni shaheni
Ju fyheni si fëmijët e mëhallës mes vedit
Ju jeni guhakë e gromësirë që po harroni vatanin!
Ju jeni vëllezër të një gjuhë te një gjaku
Turp për fjalorin e marrë që keni.
Mësoheni ju që nuk dini se ç’është oxhaku
O amebat njëqelizore që gjakun e pini.
Vota nuk ju pjellin fushat me grunore
Sa herë vjen puna ne zgrip, o ju puthadorë
Dhe fusha dhe pragu për ku mallkon
Dhe nënat e trimave heshtin në odë.
Ecni si në mazgjahin e shtazëve me pluhur
Jeni bërë si merimanga a bulktha nate
Për një grim pushtet jeni të papërkulur
Harroni djersën që dertdhet mes vatje
Mbi kokat dhe tokën e të pagjeturve
Jepni betim!
E gënjeshtrat e shekullit mos fshihni në Pelerinë
Se pas fitores me buzë me tul e kotolete
Të gjitha gënjeshtrat do i lëpini një ditë

Speyer, 5 kallnuer 2021