Frymës helmuese kurrë mos me’i bë nder… (poezi)

Frymës helmuese kurrë mos me’i bë nder…

Shkruan: Sami ARIFI

Furtuna të mëdha mbetëm n‘kohë t‘vështirë,
qëndruam se ka për tu bërë mirë…
Vështërsitë na zgjatën shumë vite me zi,
vuanin të gjithë, më tepër nënat me fëmijë…

Na penguan për liri argatë e frymës sonë,
e keqja u zgjatë shumë sa që u bë vonë…
Frymën helmuese gabuam me kohë që se larguam,
prandaj mbetëm t‘fundit dritën që shijuam…

Porosi për ne t‘mbetet çdo herë,
frymës helmuese kurrë mos me i bërë nder…
Me ndarë atë nga vehtja si trupin e huaj,
për t‘qenë t‘lirë dhe për t‘bërë populli buaj…

T‘mbjellim gjithnjë farën që jep fryt,
ndryshe e keqja ka për t‘na mbyt…
Dasht Perëndia e keqja me dalë fare,
kjo bëhet kur ne flasim ashiqare…