Dy poezi nga Mustafë Krasniqi

Mustafë Krasniqi

MASHTRIMI…

Mërgimtari
(Mërgimtarëve)

Çka mendoni ju…
Kokën pa shall e plis
Luteni për rrugën
Ikjen për në mërgim!?
Fëmijëve ua hani kokën
Prapa kodrave mashtruese
Në fund të botës së ferrit
Ende pa rënë perdja e diellit.
Të rinjtë rrugëve bredhin
Me një copë bukë, në dorë
Përvëlohet në diell,
Në acar i ngrihet loti n ‘fyt
I riu në këtë rrugë të verbër
shpërthehet n’lot dhimbje
lutet për baltën e dheut
koha ia han shpresën!
Mashtrimi i bëhet gur malli
Në rrugët e botës helm
Ende pa rënë perdja e diellit
Faqeve lotët u thahen!
Kthehu gjaku im i njom, rini
Mashtrimi i rrugës së mërgimit
Është mallkimi i jetës sonë!
Mos ikni nga atdheu i ilirishtes
Rinia ime me plise e zemër të bardhë!

 

Nëna e Heroit Xhavit Haziri
Nëna e Heroit Xhavit Haziri

TË PREMTOVA…

(nënës së heroit)

Nënë e ushtarit
trimit me laps e pushkë
me urtësinë e tij
na premtoi lirinë.

Nënë kur na erdhi liria
biri yt u morë nga hijeshtrigat
në pritje presim lule t’i hedhim
eshtrat, për varrë, dot s’po ia gjejmë!

Më the:
çoju fjalë shokëve, të djalit
në pushtet që janë
dua një vend,
lule t’i hedh djalit.

Më rrodhën lotë, heshtur të thash:
do ta sjellim në shtatore kryelartë,
te shokët pushtetar nuk do të shkojë
ngase ata janë të zënë me pushtet!

Mora lapsin me një letër të bardhë
i shkrova kryekomunarit të Kastriotit:
“Heroi ynë vite nuk ka as varr,
ku t’i hedhim lule, në ditën e lirisë”.

Një zë kumboi lart, sa qielli e dëgjoi
duam heroin në shtatore, ta puthim në ballë
në çdo mëngjes të përkulemi para tij
nëna qëndrimtare lule t’i dhuroi për dritë!

Nënë, biri yt erdhi n’dritë me rreze lirie
kryelartë, kalorës me fjalë burrërie
për të do të jehon kënga ndër mote!